Raz jest kolorowo, raz nie.
Znowu czuję się samotna. Rozmawiam z ludźmi, ale są to pogawędki, czuję, że nie mam oparcia w nikim. Jestem sama.
Sama organizuję sobie czas, jestem od miesiąca w takim samym trybie: szkoła, komputer, telewizja, praca domowa, komputer. Czuję się jak w pierdolonym odtwarzaczu.
Odkryłam u siebie anoreksje. Jeszcze jeden problem, z którym próbuję sobie radzić a mi nie wychodzi. Nie czuję, że robię źle a jednocześnie czuję, że narażam siebie i to nie przez moje widzimisię, jak to było zawsze, ale, bo tak. Tak czasem musi być.
Dlaczego nie potrafię znaleźć sobie miejsca a nawet zbudować hierarchię wartości na tym świecie?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz